Breaking News

Αν δεν υπήρχαν οι Μέλισσες, δε θα υπήρχε ο Σασμός...


Ο Κώστας Κωστόπουλος που σκηνοθετεί την τηλεοπτική σειρά του Alpha «Σασμός» μίλησε στο all4fun.gr και τη Βίκυ Διαμάντη για όλους και για όλα. Ο ίδιος αναφέρθηκε στον προσωπικό του σασμό, τους πρωταγωνιστές και εξήγησε γιατί αν δεν υπήρχαν οι «Άγριες μέλισσες», δεν θα υπήρχε ο «Σασμός».

Με ποια κριτήρια επιλέχθηκαν οι ηθοποιοί που πρωταγωνιστούν στη σειρά;

Η επιλογή των ηθοποιών είναι μία διαδικασία που εμπεριέχει πάρα πολύ την αίσθηση του timing. Δηλαδή μπορεί να θέλεις ένα ηθοποιό που έχει ήδη κλείσει σε άλλη σειρά, μπορεί να έχει θέατρο, μπορεί για χίλιους δύο λόγους να μη σε θέλει. Στην προκειμένη περίπτωση, παρέα με τη Μιράντα Ρωσταντή, που είναι η casting director. Έξι μήνες στοχεύσαμε σε ποιοτικούς ηθοποιούς που και λόγω της συγκυρίας του κορονοϊού ήταν διαθέσιμοι, προσπαθώντας να είναι ιδανικοί για τον κάθε ρόλο που είχαμε φανταστεί.

Τα τελευταία χρόνια και μετά τις «Άγριες μέλισσες», οι θεατρικοί ηθοποιοί έχουν εισχωρήσει στον τηλεοπτικό χώρο. Τελικά υπάρχουν τηλεοπτικοί και θεατρικοί ηθοποιοί;

Όλοι οι άνθρωποι βολευόμαστε βάζοντας ταμπέλες. Είμαι 35 χρόνια στην τηλεόραση -κάποια από αυτά ήμουν βοηθός σκηνοθέτη- πάντα οι ηθοποιοί που έπαιζαν τηλεόραση έπαιζαν και θέατρο. Δηλαδή είναι λίγο αφελές να λέμε ότι ένας ηθοποιός που παίζει στο θέατρο, δεν παίζει τηλεόραση, είναι θεατρικός. Κάποιοι ηθοποιοί επιλέγανε να μην κάνουν τηλεόραση και να κάνουν μόνο θέατρο, με αυτή την έννοια ίσως προέκυπτε μία κατηγοριοποίηση.

Εξήγησέ μου…

Υπάρχει ένα δίκιο πάνω σε αυτό, ας πούμε και πολλοί σκηνοθέτες έκαναν θέατρο και δεν έκαναν τηλεόραση ή έκαναν κινηματογράφο. Όμως σίγουρα ανάμεσα στους ηθοποιούς που ενδεχομένως επέλεγαν να κάνουν θέατρο, υπάρχουν πολλοί που έχουν επενδύσει στην τέχνη τους, έχουν περάσει πολύ χρόνο στο σανίδι, έχουν απαιτήσεις από τους ρόλους που θα ενσαρκώσουν και πρέπει να υπάρχουν και εκείνες οι οικονομικοκοινωνικές συνθήκες που να τους προκαλέσει κάτι για να κάνουν τηλεόραση.Υπάρχει η μετάβαση, ναι! Ναι, αν δεν υπήρχαν οι «Μέλισσες», δεν θα υπήρχε ο «Σασμός» και είναι πραγματικά πολύ επωφελές για το τηλεοπτικό κοινό να υπάρχουν καλοί ηθοποιοί που να διαλέγουν να κάνουν και ποιοτική τηλεόραση.

Μου είπες ότι οι ηθοποιοί επέλεγαν, ωστόσο σε παλιότερες συζητήσεις που είχα με στελέχη της τηλεόρασης και οι άνθρωποι της τηλεόρασης ήταν πάρα πολύ επιφυλακτικοί απέναντι στους θεατρικούς ηθοποιούς…

Οι καιροί όμως αλλάζουν, οι καταστάσεις αλλάζουν. Βιώσαμε μία οικονομική κρίση από το 2010, βιώσαμε έναν εγκλεισμό δύο χρόνια, υπάρχουν άλλες συνθήκες. Η τηλεόραση επίσης είναι ένα ευαίσθητο Μέσο και στα κοινωνικά και στα οικονομικά φαινόμενα και πιστεύω είναι θετική η εξέλιξη που προκύπτει από αυτή τη συγκυρία και για εμάς τους δημιουργούς και για τους ηθοποιούς και για το τηλεοπτικό κοινό. Το σωστό είναι να ακολουθείς τη ροή και να εξελίσσεσαι.

Ο«Σασμός» έχει μεγάλη απήχηση στον κόσμο. Ποιο είναι το συναίσθημα που νιώθεις όταν συνειδητοποιείς αυτό που έχει συμβεί;

Για πρώτη φορά βιώνω αυτή την αποδοχή, με την έννοια ότι κάνεις μία καλή δουλειά και αυτό ξεφεύγει από το μέτρο του λογικού. Μόνο ευθύνη μας γεμίζει απέναντι σε αυτό τον κόσμο που δεν θέλουμε να τον απογοητεύσουμε, και παράλληλα στους συνεργάτες και τους συντελεστές για το πώς θα το διαχειριστούμε, γιατί χρειάζονται πάρα πολύ λεπτοί χειρισμοί και πώς δεν πρέπει να τρομάξουμε εμείς οι ίδιοι ή να γίνουμε αλαζόνες, ώστε αυτό να συνεχιστεί όλη τη σεζόν και γιατί όχι και την επόμενη.

Στη σειρά έχουν γίνει μετατροπές σε σχέση με το βιβλίο. Μέχρι ποιο βαθμό μπορεί να παρεκκλίνει ένα σενάριο σε σχέση με το βιβλίο και τον άξονά του;

Η λέξη «άξονας» σαφώς είναι περιοριστική και σίγουρα δεν πρέπει να ξεφεύγει η σειρά, γιατί όταν μεταφέρεις ένα βιβλίο πρέπει να διατηρείς το πνεύμα του βιβλίου, την ατμόσφαιρά του, την ηθική του, τους χαρακτήρες, γιατί αλλιώς δεν έχει καμία σημασία. Από κει και πέρα, άλλο ένα βιβλίο άλλο μία τηλεοπτική σειρά. Είχα τη χαρά να συνεργαστώ, να υπηρετήσω και να βρίσκομαι δίπλα σε ανθρώπους που δημιούργησαν μεγάλες σειρές μεταφέροντας βιβλία στην τηλεόραση, όπως ο Κώστας Κουτσομύτης που μετέφερε τηλεοπτικά τις σειρές «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά», «Κίτρινο φάκελο», «Η αγάπη άργησε μία μέρα» και ήξερα από τότε ότι αν θέλεις να κάνεις μία τηλεοπτική επιτυχία πρέπει να φτιάξεις ένα καινούργιο μέσον που λέγεται τηλεοπτική σειρά, το οποίο να γίνει αγαπητό από τον κόσμο.

Οπότε;

Αυτό είναι μία συνταγή δύσκολη, γιατί πρέπει να υπάρχουν τα στοιχεία του βιβλίου που προανέφερα και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε και στον «Σασμό». Για να γίνουνε, όμως, 160 επεισόδια ωριαία, θα υπάρχουν και άλλες ιστορίες, θα φωτιστούν κι άλλες πλευρές των χαρακτήρων. Για να φέρω ένα παράδειγμα, η Καλλιόπη στο βιβλίο, ο ρόλος που υποδύεται η κυρία Τζομπανάκη, στο βιβλίο εμφανίζεται σε πέντε σκηνές, στη σειρά όμως είναι κεντρική μορφή. Εμείς οι δημιουργοί έχουν την υποχρέωση να αναδείξουμε τις μυρωδιές του βιβλίου και να φτιάξουμε έναν καινούργιο κόσμο.

Υπάρχει περίπτωση η σειρά να συνεχιστεί για δεύτερη σεζόν;

Είναι πολύ πρώιμο να το πούμε αυτό, είναι άλλωστε μία απόφαση του καναλιού, αν γίνει και της παραγωγής. Δικό μας μέλημα είναι να δημιουργήσουμε κάτι που έχει ενδιαφέρον και γοητεύει και επικοινωνεί με το κοινό.

Πώς βλέπεις τον ανταγωνισμό; Απέναντί σας υπάρχει η «Γη της ελιάς» που η υπόθεση περιστρέφεται επίσης γύρω από μία βεντέτα, μανιάτικη, ενώ στο τελευταίο ημίωρο έχετε απέναντι και τις «Άγριες μέλισσες» που είναι σταθερά τηλεοπτική επιτυχία τις δύο προηγούμενες σεζόν. Είναι επομένως δυνατός ο ανταγωνισμός…

Είμαι παιδί της ελεύθερης τηλεόρασης από το ’90, άρα έχουμε γαλουχηθεί, έχουμε εκπαιδευτεί και έχουμε βιώσει την έννοια του ανταγωνισμού ήτης ευγενούς άμιλλας, όπως θα ήθελα να το λέω. Όταν δημιουργούμε μία σειρά το πρώτο που σκεφτόμαστε είναι πότε θα παίζει, ποιοι θα είναι οι απέναντι, τι άλλο υπάρχει στην κοινωνία, τι είναι αυτά που αφορούν στη χώρα μας και το timing της εποχής. Στον σχεδιασμό που κάναμε με τον κύριο Καραγιάννη όταν ετοιμάζαμε τον«Σασμό», θέλαμε να φτιάξουμε μία σειρά που να έχει τέτοια στοιχεία δυνατά, ώστε οτιδήποτε παίζει απέναντι, είτε κάποιο realityή κάποια αντίστοιχη πολύ πετυχημένη σειρά, να μπορεί ο «Σασμός» να ανταπεξέλθει και να κερδίσει το τηλεοπτικό κοινό. Ακουμπώντας πάνω σε αυτό το σκεπτικό, θα πω ότι πάντα όταν παίζεται το επεισόδιό μας, δεν το βλέπω, το επεισόδιό μου άλλωστε το ξέρω, βλέπω τον ανταγωνισμό. Το ότι απέναντι υπάρχει μία σειρά, η «Γη της ελιάς», στην οποία οι συντελεστές της είναι και φίλοι και γνωστοί και παλιοί συνεργάτες, είναι μία για μένα ένα fairplay και ένας ευγενής ανταγωνισμός. Από τη φύση μου όμως είμαι ένας άνθρωπος που ιδρώνει τη φανέλα. Δεν μου αρέσει να έρχομαι δεύτερος και σε αυτό παροτρύνω όλους τους συντελεστές, γιατί θεωρώ ότι το να προσφέρεις κάτι που είναι πιο γοητευτικό από τον ανταγωνισμό, αποτελεί από μόνο του κίνητρο.

Ας περάσουμε λίγο και στους ήρωες της σειράς. Δύο μορφές που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον είναι δύο άνδρες που βρίσκονται σε αναμονή για να ζήσουν τον έρωτα. Αναφέρομαι στον Μαθιό που είναι πιο ζωώδης και στον Αντώνη που δείχνει μία πιο τρυφερή στάση. Ωστόσο και οι δύο είναι, με τον τρόπο του ο καθένας, ρομαντικοί. Υπάρχει χώρος για τέτοιους ανθρώπους στην εποχή μας;

Ένας από τους βασικούς λόγους που εξακολουθώ μετά τόσα χρόνια να κάνω τηλεόραση, είναι για να μπορούμε να δώσουμε στον τηλεθεατή κάτι που δεν έχει καταφέρει ο ίδιος να ζήσει. Και βέβαια υπάρχει χώρος και βέβαια έχει ανάγκη και ο τηλεθεατής και εμείς οι δημιουργοί να έχουμε τέτοιους ήρωες που να φωτίζουν, να δίνουν ελπίδα, να είναι παρηγοριά, να μπορούν να τους αναγνωρίζουν τηλεθεατές και όχι να ταυτίζονται, αλλά να μοιράζονται εκείνη τη μία τηλεοπτική ώρα της ζωής τους.Αυτό είναι ευθύνη. Θα σου πω όμως ότι υπάρχει και ο Αστέρης που είναι ρομαντικός και επιφυλάσσει εκπλήξεις για το μέλλον. Θα σου πω ότι γενικά αλλά και σεναριακά είναι ζητούμενο όλοι οι ήρωες να είναι γοητευτικοί, ανεξάρτητα από την ηλικία, ανεξάρτητα από το φύλο.

Θα υπάρξει δικαίωση στην αναμονή τους για τον έρωτα;

Η λέξη «δικαίωση» νομίζω είναι λίγη. Αυτό με την έννοια ότι δεν υπάρχει κάποιος αγώνας που πρέπει κάποιος να νικήσει.Το μεγαλύτερο μέλημα της δημιουργικής ομάδαςείναι να καταφέρουμε να αποτυπώνει η σειρά την παράδοση της κρητικής κοινωνίας, δηλαδή την παράδοση της συμφιλίωσης, της αγάπης, της λογικής ενάντια στον αχαλίνωτο εγωισμό και το πάθος και τον παρορμητισμό που φέρνουν σε αυτή τη χώρα απίστευτα δεινά. Δηλαδή θέλουμε οι ήρωες της ιστορίας μας στο τέλος να μεταφέρουν στους τηλεθεατές ότι υπάρχουν αξίες για τις οποίες αξίζει να πεθάνεις, όχι όμως να πεθαίνεις για έναν παρορμητισμό ή κάτι ανούσιο. Η παράδοση μας εμπεριέχει και την αυτοδικία όμως εμπεριέχει και την αγάπη.Η έννοια της αγάπης ως υπέρτατη σημασία σε όλες τις σχέσεις και ότι ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή και την διαφορετικότητα, η αποδοχή ότι ο άλλος μπορεί να ζήσει τη ζωή όπως θέλει, είναι πολύ πιο απελευθερωτικός και πιο σημαντικός από τους περιορισμούς που φέρνουν οι παραδόσεις περασμένων χρόνων.

6 σχόλια

Ανώνυμος είπε...

αχαχαχα καμια σχεση ομως. Αγαπητε ο Σασμός σε όλα τα επιπεδα ειναι πολύ βκατωτερος απο τις Άγριες Μελισσες. Γελάνε οι σκηνοθετες όλοι με αυτά που λες.

Ανώνυμος είπε...

Μάλλον θα εννοεί ότι αν δεν έκανε επιτυχία δεν θα υπήρχε μυθοπλασία, για σας εικόνα κτλπ. ο ΣΑΣΜΟΣ δεν είναι υπερπαραγωγή όπως είναι η Άγριες Μέλισσες.

Ανώνυμος είπε...

Ναι μιας και οι αγριες μελισσες ηταν η πρωτη σειρα εποχης στην ελληνικη τηλεοραση, συνελθετε

Ανώνυμος είπε...

Σασμους έχουμε ξαναδεί....μελισσες όχι..κάθε προσπάθεια σύγκρισης είναι εκ του πονηρού για να ψηλώνει κάποιος..

Αχιλλέας Μητρόπουλος είπε...

Τι εννοείτε δεν έχουμε ξαναδεί Μέλισσες; Δεν έχουν ξαναγίνει σειρές εποχής;

Ανώνυμος είπε...

Εγώ προσωπικά έχω εντοπίσει πάρα πολλά σεναριακά από μέλισσες σε προηγούμενες σειρές απλά στις προηγούμενες σειρές δε φόραγαν κοστούμια άλλης εποχής. Κατά τ άλλα είναι μια πολυπαιγμενη πλοκη