Τα εν Eλλάδι τηλεοπτικά shows....

Το πρώτο μισό της τηλεοπτικής σεζόν, αισίως φτάνει στο τέλος του και αν μη τι άλλο η φετινή χρονιά είναι γεμάτη από shows. Επίδοξοι τραγουδιστές/μάγειρες/wannabes(βλέπε big brother),επίδοξα μοντέλα παρελαύνουν από τις μικρές μας οθόνες ζητώντας την ψήφο μας,με κέρδος την εν καιρώ καθιέρωσή τους στα ελληνικά τηλεοπτικά δρώμενα. Το Megaλο κανάλι φαίνεται να κόβει πρώτο το νήμα σ'αυτό το πρώτο μισό και μάλλον όχι άδικα. Κάθε Κυριακή φροντίζει να κερδίζει τους τηλεθεατές του συνδυάζοντας τα όμορφα πρόσωπα, τις ίντριγκες μεταξύ κριτικής επιτροπής-διαγωνιζόμενων,τις χαριτομενιές αλλά κ τις μέτριες φωνές, προσφέροντας έτσι ένα ευκολοχώνευτο Κυριακάτικο βράδυ. Από την άλλη μεριά ο Alpha μάλλον έκανε βήτα επιλογή με την παρουσίαση ενός,κατα γενικής ομολογίας, κακού προγράμματος οπώς το big brother. Αδιάφορες προσωπικότητες,ανούσιες δοκιμασίες και ένα live χωρίς ροή, χωρίς ζωντάνια, χωρίς ευρηματικότητα, στηρίζει τα πάντα σε μια παρουσιάστρια που δείχνει πως περιμένει πως κ πως το πέρας του δίωρου,ώστε να πάει να ξεκουραστεί. Από τη μεριά του ο Αnt1 με realities τύπου top chef και next top model, αγκομαχάει να ξεφύγει από τα μέτρια νούμερα και περιμένει τις Παρασκευές με το ζωντανό X-factor που όμως με τα βίας ξεπερνάει το 20% παρ'ολες τις αρχικές προσδοκίες και παρ'ολες τις στιλιζαρισμένες κόντρες της κριτικής επιτροπής. Μεσοβδόμαδα το Mega είχε ξανά την τιμητική του καθώς οι νύχτες γέμιζαν με ταψιά και κουζινομάχες,κάτι που το τηλεοπτικό κοινό τίμησε δεόντως, δίνοντας στο Master chef πολύ υψηλά νούμερα.(Ισως τελικά δεν έχουν άδικο όσοι παρομοιάζουν την Ευγενία Μανωλίδου με το άγγιγμα του Μίδα.)
Αυτό που γίνεται σαφές είναι πως τα εν Ελλάδι shows,που ήρθαν για να μείνουν και παρουσιάζονται ώς η εύκολη λύση για τα εκάστοτε κανάλια που εν τέλει δεν χρειάζεται να ξοδέψουν πολλά χρήματα, φαίνεται να λειτουργούν ως σωσίβιο στην οικονομική κρίση που έχει χτυπήσει και την δικιά τους πόρτα...