Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Χρήστος Πολίτης

Έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη 8 Ιανουαρίου, σε ηλικία 83 ετών, ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης, ένας καλλιτέχνης που άφησε έντονο το αποτύπωμά του στο ελληνικό θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Το ευρύ κοινό τον γνώρισε και τον αγάπησε ιδιαίτερα μέσα από τον εμβληματικό ρόλο του «Γιάγκου Δράκου» στη θρυλική καθημερινή σειρά «Λάμψη», έναν χαρακτήρα που σημάδεψε την ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης.

Ο Χρήστος Πολίτης γεννήθηκε το 1942 και σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1965. Λίγο μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, ξεκίνησε μια μακρά και πολυδιάστατη πορεία στον χώρο του θεάτρου, όπου εργάστηκε αδιάλειπτα από τη θεατρική σεζόν 1966-1967 έως και το 1997-1998. Στη διάρκεια αυτών των τριών δεκαετιών συμμετείχε σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές, ερμηνεύοντας με επιτυχία τόσο κλασικούς όσο και σύγχρονους ρόλους, αποδεικνύοντας το εύρος και τη θεατρική του παιδεία.

Παράλληλα, άφησε έντονο το στίγμα του και στον ελληνικό κινηματογράφο. Από το 1968 έως το 1974 συμμετείχε σε 18 ταινίες, σε μια περίοδο όπου το ελληνικό σινεμά βρισκόταν σε άνθηση. Οι ερμηνείες του χαρακτηρίζονταν από συνέπεια, σοβαρότητα και μια εσωτερική δύναμη που τον ξεχώριζε από τους συνομηλίκους του.

Ιδιαίτερη θέση στην καριέρα του κατέχει η τηλεόραση, στην οποία εργάστηκε από το 1973 έως το 2005. Πρωταγωνίστησε σε οκτώ τηλεοπτικές σειρές, με κορυφαία στιγμή τη συμμετοχή του στη «Λάμψη», όπου ο ρόλος του έγινε συνώνυμος με την ίντριγκα και τη δραματικότητα της σειράς. Ο «Γιάγκος Δράκος» δεν ήταν απλώς ένας τηλεοπτικός χαρακτήρας, αλλά ένα τηλεοπτικό φαινόμενο που καθόρισε μια ολόκληρη εποχή.

Ο Χρήστος Πολίτης υπήρξε ηθοποιός χαμηλών τόνων, με αφοσίωση στην τέχνη του και μακριά από την υπερβολική δημοσιότητα. Η πορεία του χαρακτηρίστηκε από επαγγελματισμό, εργατικότητα και σεβασμό προς το κοινό και το θέατρο. Η απώλειά του αφήνει ένα σημαντικό κενό στον χώρο του ελληνικού πολιτισμού, ενώ το έργο και οι ερμηνείες του θα συνεχίσουν να τον κρατούν ζωντανό στη μνήμη των θεατών.