Breaking News

Silver Alert: Εξαφανίστηκαν οι παρουσιαστές!

 


Τι συμβαίνει ρε παιδιά και δεν έχουμε πια νέους παρουσιαστές; Όσο και να ψάξω, τα πρόσωπα που είναι επαγγελματίες παρουσιαστές, χωρίς να κάνουν οτιδήποτε άλλο παράλληλα μειώνονται με ιλιγγιώδη ρυθμό. Την ίδια στιγμή κάθε λογής επαγγελματίας άλλου είδους μπαίνει στην τηλεόραση και του στρώνουν όχι απλά κόκκινα χαλιά, αλλά στο τέλος του έχουν και ασανσέρ να μην κουραστεί στη σκάλα.

Ομολογώ πως στην περίπτωση της Νατάσας Θεοδωρίδου και αν τελικά παρουσιάσει το X-Factor είμαι θετικός. Κακά τα ψέματα, έχω γράψει και σε προηγούμενό μου κείμενο, πως το show θέλει έναν άνθρωπο με λόγο, προσωπικότητα και εκτόπισμα. Ναι, η Μαρία Μπεκατώρου μπορεί να τα διαθέτει όλα αυτά και στα δικά μου μάτια να ήταν η πρώτη και ιδανική επιλογή, αλλά αν θες να κάνεις σε ένα μουσικό πάντα show μια κίνηση ματ κανείς δεν λέει πως η Νατάσα υστερεί σε κάτι. Γιατί; Επειδή μπορεί. Και είναι σημαντικό να μπορείς να μιλήσεις μπροστά σε μια κάμερα.

Από την άλλη, καθημερινά ακούμε ολοένα και περισσότερους ανθρώπους άλλων ιδιοτήτων να θέλουν να παρουσιάσουν μια εκπομπή και πολλές φορές να το κάνουν. Λόγου χάρη, ο Μάρκος Σεφερλής παρουσιάζει παιχνίδι (στη θέση της Μαρίας Μπεκατώρου που είναι επαγγελματίας του είδους) ενώ όλοι ξέρουμε πως στην πράξη είναι ηθοποιός. Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης παρουσιάζει μια ταξιδιωτική εκπομπή ενώ είναι ηθοποιός, τη στιγμή που το MasterChef δεν έχει καν παρουσιαστή! Το Game of Chefs έχει για παρουσιάστρια μία μη επαγγελματία του είδους, αφού η Ντορέττα Παπαδημητρίου είναι κατά κύριο λόγο ηθοποιός, ενώ και το DOT ανατέθηκε τουλάχιστον κατά το ήμισυ στον Μίνω Θεοχάρη, που επίσης δεν είναι παρουσιαστής. Και πέρυσι όμως πάλι είχαμε τέτοια "κρούσματα”, όπως την Ελένη Φουρέιρα στο House of Fame αλλά και λίγο παλιότερα τη Δέσποινα Βανδή στο X-Factor (που ΟΚ εκεί λες μουσικό είναι) αλλά και στο My Greece που εκεί σίγουρα ήταν θέση παρουσιαστή. Η λίστα αν την ανοίξουμε δεν έχει τέλος! Η Κάτια Ταραμπάνκο είναι μοντέλο, αλλά παρουσιάζει το Glam Wars, η Μπέττυ Μαγγίρα είναι performer αλλά αναρωτιέται "Ποιος είναι πρωινιάτικα” ενώ στο πλευρό της πρώτο τη τάξη έχει τον Δημήτρη Μακαλιά, πάλι έναν ηθοποιό σε ρόλο παρουσιαστή. Ακόμα και η Ηλιάνα Παπαγεωργίου ξεκίνησε από κριτής για να γίνει παρουσιάστρια ζωντανού και τελικά κάτι ανάμεσα σε οικοδέσποινα και style expert στο Style me Up. Θα ξεχάσουμε πόσο παρακάλεσε η τηλεόραση τη Βάσω Λασκαράκη και την Αθηνά Οικονομάκου να καταδεθχούν να παρουσιάσουν κάτι (οτιδήποτε) ενώ είχαμε στον πάγκο τον Γιώργο Λιάγκα ή τη Σίσσυ Χρηστίδου για χρόνια; Παράνοια!

Τελικά παρουσιαστές ποιοι είναι;

Η αλήθεια είναι πως τα τελευταία χρόνια είναι ελάχιστα τα πρόσωπα που θέλησαν να γίνουν 100% παρουσιαστές. Εξαίρεση ανάμεσα στους νέους παρουσιαστές είναι η Δανάη Μπάρκα. Παρόλο που η ίδια δηλώνει ηθοποιός, η πορεία της στο θέατρο θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι αχνή σε σχέση με την ηχηρή είσοδό της στην τηλεόραση, που ομολογουμένως είναι πολύ καλή σε αυτό που κάνει. Ακόμα και η Μαίρη Συνατσάκη, που κατά κανόνα το πήγαινε για παρουσιάστρια νέας γενιάς, το γύρισε στο θέατρο. Το ίδιο και η Νάντια Μπουλέ. Γιατί η τηλεόραση βρέθηκε να έχει τόσο πολύ χώρο για τους πάντες αλλά όχι επαγγελματίες του είδους;

Η απάντηση κρύβεται σε πολλά σημεία. Τα κανάλια τα τελευταία χρόνια πάτησαν τη μπανανόφλουδα της επωνυμίας των προσώπων. Το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε ένα κανάλι σήμερα είναι να χτίσει από το 0 ένα πρόσωπο που δεν γνωρίζει το κοινό. Αυτό απαιτεί χρήμα, επαγγελματίες, κόπο, τρόπο, ειδικούς. Θα λέγαμε πως η τελευταία περίπτωση συστηματικής προσπάθειας ένα πρόσωπο να καταχωρηθεί στη μνήμη μας ως επαγγελματίας ήταν περίπου 15 χρόνια πριν, όταν ο ΑΝΤ1 με επικεφαλής την Κατερίνα Γκαγκάκη ανακάλυψε την Ελεονώρα Μελέτη. Τα χρόνια που ακολούθησαν κανένας δεν πήρε το ρίσκο να διαλέξει μη διάσημο πρόσωπο για να το χρήσει κεντρικό. Μοναδική εξαίρεση ήταν το STAR που ανακάλυψε πολλά νέα πρόσωπα, αλλά όχι σε κεντρικό ρόλο επαγγελματία παρουσιαστή. Ο μόνος που τελικά κατάφερε να γίνει ένας ολοκληρωμένος παρουσιαστής είναι ο Πέτρος Πολυχρονίδης, που στην τελική το 'χει, μπορεί και το έκανε.

Και πού θα πάει αυτή η ιστορία; Θα πρέπει να είσαι μοντέλο για κάνεις εκπομπή;

Η απάντηση κρύβεται στο κεφάλι των ανθρώπων που με πολύ κόπο (εδώ γελάμε) διαλέγουν τα περισσότερα πρόσωπα που χτίζουν επικοινωνιακά κάθε σεζόν. Επαγγελματίες παίκτες ριάλιτι, πάμπλουτοι παραγωγοί που δουλεύουν κυρίως για το δικό τους είδωλο, σοσιαλιτέ κάθε είδους αλλά και wannabe απλώς διάσημοι που ονειρεύονται μια μέρα να περπατήσουν στην Κηφισιά ή τη Γλυφάδα και να κοιτάξουν ένα παπαράτσι όπως το κάνει η Κατερίνα Καινούργιου θα παίρνουν θέσεις άξιων ανθρώπων που όχι σε κάστινγκ δεν τους καλούν, αλλά θεωρούν και πως το πτυχίο στη δημοσιογραφία μπορεί να είναι κάπως βαρετό για να παρουσιάσεις πχ το Big Brother.

Και μη φανταστείτε πως τα λέω όλα αυτά γιατί δεν παρουσιάζω και εγώ ένα The Voice. Στην τελική εγώ management σπούδασα, θα μπορούσα να μην περνάω ούτε απ' έξω από πλατό. Αλλά ΟΚ με έπνιξε το δίκιο και είπα να το μοιραστώ μαζί σας σήμερα.

yupiii.gr-Κωνσταντίνος Αντωνάτος

2 σχόλια

Γιώργος είπε...

Αυτό ήταν πάντα δεν έγινε τώρα. Από να αρχίσω που να τελειώσω. Ία πω μερικά που είναι τώρα στο μυαλό μου. Ανδρέας Μικρούτσικος (τραγουδιστής) Γιώργος Μαρίνος ( ηθοποιός) Βλάσης μποναμάς ( ηθοποιός) Βασίλης τσιβιλικας ( ηθοποιός) Σπύρος παπαδοπουλος( ηθοποιός) βασια τροφική ( ηθοποιός). Και πολλά άλλα μοντέλα. Μιλάω για την δεκαετία του 90 που ξεκίνησε η ιδιωτική τηλεόραση και ποιο πριν με τον Βασίλη τσιβιλικα στην κρατική τηλεόραση. Και όχι μόνο πολλά άλλα ονόματα υπάρχουν. Πάντα ήταν αυτό και τελικά κάποια άτομα ήταν και πολύ καλά σε αυτό το είδος.

Ανώνυμος είπε...

Πάντα γινόταν αυτό αλλά ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με τη σημερινή εποχή που έγινε καθεστώς να μεταπηδούν ηθοποιοι, τραγουδιστές και μοντέλα στην παρουσίαση.

Το point του άρθρου είναι σωστό. Τα κανάλια φοβούνται πλέον να επενδύσουν χρόνο και χρήμα σε νέα πρόσωπα και πηγαίνουν στην εύκολη λύση των celebrities ασχέτως αν πολλοί από αυτούς είναι αγγούρια ή το λιγότερο μέτριοι στην παρουσίαση και το κάνουν όχι με μεράκι και γνώση αλλά απλώς για ένα δεύτερο εισόδημα και λίγη ακόμη δημοσιότητα.

Είναι ένα ακόμη στοιχείο της παρακμής της εποχής. (...Όχι μόνο της τηλεόρασης. Γενικότερα.)