MEGA: Συναντήσεις με τους μετόχους χωρίς νόημα...

Έναν ακόμη γύρο συναντήσεων (ο δέκατος; έχουμε χάσει το μέτρημα) πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι του Mega με τους μετόχους, με το αποτέλεσμα να είναι το ίδιο με εκείνο όλων των προηγουμένων.


Οι μέτοχοι δηλώνουν τη συμπαράστασή τους, δηλώνουν ο καθένας για το δικό του λόγο ότι δεν μπορούν και δεν θέλουν να καταβάλλουν μισθοδοσίες, ότι γίνονται προσπάθειες εξεύρεσης λύσης, ότι συζητούν για ΑΜΚ και ότι συζητούν με πιθανούς επενδυτές, ότι επεξεργάζονται business plan και άλλα σχετικά, και φυσικά πάντοτε αναφέρουν ότι είναι προς το συμφέρον όλων το κανάλι να συνεχίσει να εκπέμπει και να μη γίνει καμία διακοπή στην προβολή διαφημίσεων.

Αναρωτιούνται πλέον όλοι γιατί συνεχίζουν οι εργαζόμενοι αυτή την τακτική. Mε αυτές τις συναντήσεις οι εργαζόμενοι δεν έβγαλαν άκρη όταν οι οφειλές ήταν στους δύο ή τους τρείς μήνες, πώς περιμένουν να βγάλουν τώρα όταν οι οφειλές έχουν φτάσει τους δέκα μήνες; Τι διαφορετικό περιμένουν να ακούσουν από την πλευρά Μπόμπολα από το «παιδιά εγώ δεν έχω να βάλω, ψάχνω λύση» και από το «παιδιά εγώ θα βάλω αν βάλει και ο Μπόμπολας» της άλλης πλευράς;

Έχουν κρατήσει οι εργαζόμενοι όρθιο το κανάλι επί δέκα μήνες έχοντας εξαντλήσει όλες τις… μη επιθετικές μορφές διαμαρτυρίας. Έχουν βγάλει άπειρες ανακοινώσεις, σποτάκια κ.λπ.. έχουν συναντηθεί πολλές φορές με τους πάντες (μετόχους, τράπεζες, κόμματα κ.λπ.) χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Εμείς δεν λέμε ότι πρέπει σώνει και καλά να προχωρήσουν σε πιο δυναμικές κινητοποιήσεις, αλλά αν περάσει και αυτός ο μήνας έτσι, το κανάλι συνεχίσει να λειτουργεί όπως λειτουργεί και σε κανά μήνα διαβάσουμε πάλι ότι οι εργαζόμενοι θα συναντηθούν με τους μετόχους θα αρχίσουμε να πιστεύουμε πως τελικά ούτε οι εργαζόμενοι θέλουν πραγματικά την εξεύρεση κάποιας λύσης στο πρόβλημά τους και μάλλον έχουν εισέλθει ομαδικά στο σύνδρομο της Στοκχόλμης.

Τέλος, για να μπουν τα πράγματα στη θέση τους, επειδή διαβάζουμε διάφορα όλο αυτόν τον καιρό για τα δάνεια του καναλιού και το ότι εξυπηρετούνται οι τράπεζες από όλη αυτήν την κατάσταση. Η αλήθεια είναι ότι μένοντας το κανάλι ανοικτό σε αυτήν την κατάσταση οι μόνοι που εξυπηρετούνται απόλυτα είναι οι μέτοχοι, όχι μόνο γιατί λειτουργεί το κανάλι χωρίς να πληρώνουν τους εργαζομένους, αλλά κυρίως επειδή στην πραγματικότητα αποπληρώνονται κανονικά οι δόσεις των δανείων τα οποία πήρε το κανάλι (δηλαδή οι ίδιοι) χωρίς εκείνοι να κάνουν απολύτως τίποτε, χωρίς να βάζουν το χέρι στην τσέπη δηλαδή. Με απλά λόγια:  με αυτήν την κατάσταση οι μέτοχοι, με την ευγενική συμπαράσταση των τραπεζών φυσικά, έχουν ανοικτό ένα κανάλι χωρίς να πληρώνουν τους εργαζομένους, τους προμηθευτές κ.λπ., τα δάνεια που πήραν οι ίδιοι αποπληρώνονται κανονικά από τα έσοδα, ενώ επίσης διατηρούν πλήρως τα δικαιώματά τους στο κανάλι τα οποία μάλιστα κάποιοι εξ αυτών διαπραγματεύονται για να αποκομίσουν νέα κέρδη! Για να το κάνουμε πενηνταράκια που λέει και ο Γεωργίου.

Η πλευρά Μπόμπολα ας πούμε, δεν πληρώνει εδώ και ένα χρόνο ούτε ευρώ για το Mega, δεν πληρώνει ούτε ευρώ για τα δάνεια που έχει πάρει το κανάλι και ταυτόχρονα διαπραγματεύεται την πώληση μέρους ή και όλου του ποσοστού του στο κανάλι. Όμορφος κόσμος αγγελικά πλασμένος….

Υ.Γ.: Απορίες:

Γιατί οι τράπεζες λίγες μέρες μετά την παρέλευση της σχετικής προθεσμίας καταβολής των δόσεων των δανείων του ΔΟΛ προχώρησαν στη διαδικασία πτώχευσης και αλλαγής διοίκησης, ενώ στο Mega συμπληρώνεται ένας χρόνος που απλά παρακολουθούν την όλη κατάσταση; Γιατί δεν παίρνουν το κανάλι στα χέρια τους, όπως συμβαίνει με τον ΔΟΛ για να προχωρήσουν στην πώληση του και να αποκομίσουν κάποια κέρδη, αλλά αφήνουν τους μετόχους που δεν συνεργάζονται μαζί τους και δεν πληρώνουν τίποτε, να διατηρούν πλήρη δικαιώματα στο κανάλι;

Επίσης γιατί οι εργαζόμενοι δεν έχουν ζητήσει από τα δικαστήρια να ανοίξει ένας λογαριασμός μισθοδοσίας, όπως συμβαίνει με τον ΔΟΛ ,και αν αυτό για νομικούς λόγους δεν μπορεί να γίνει αφού στην περίπτωση του ΔΟΛ συνέβη επειδή μπήκαν μέσα οι τράπεζες ενώ στο Mega δεν μπαίνουν, αλλά απλά εισπράττουν τα έσοδα, γιατί οι εργαζόμενοι δεν στρέφονται ομαδικά με προσωπικές αγωγές εναντίον των μετόχων, αλλά μένουν στα ασφαλιστικά μέτρα και τις επισχέσεις;

Τέλος, γιατί επί δέκα μήνες δεν έχουν κάνει αυτό που στο τέλος έκαναν οι εργαζόμενοι στον ΔΟΛ και βρέθηκε έστω και στο τέλος μια κάποια λύση με την καταβολή της τρέχουσας μισθοδοσίας; Γιατί δηλαδή δεν κατεβάζουν τον διακόπτη; Μια φορά απλά απείλησαν ότι θα το κάνουν και αμέσως βρέθηκε τρόπος να πάρουν κάποια οφειλόμενα και το δώρο Χριστουγέννων. Γιατί απέσυραν την απειλή τους; Κάτι μας λέει ότι αν κατέβαινε ο διακόπτης λίγες ώρες, αν όχι λίγα λεπτά, μετά θα βρισκόταν λύση. Αν πάλι δεν βρισκόταν λύση ούτε με το μαύρο δεν έχουν πλέον οι εργαζόμενοι τίποτε να περιμένουν πια και πρέπει να δούνε τι θα κάνουν από εδώ και πέρα.

Πηγή: enimerosi24.gr