Η Νάντια αποκαλύπτει τα μυστικά ομορφιάς της!

Η παρουσιάστρια πιστεύει ότι η ομορφιά έχει να κάνει με την ενέργεια που κουβαλάμε, γι΄αυτό και θεωρεί ότι αντικειμενικά όχι και τόσο ωραίοι άνθρωποι επειδή έχουν αυτοπεποίθηση κάνουν τη διαφορά. Η ίδια όσο και αν σας φαίνεται περίεργο μέχρι τα 18 της δεν ασχολούνταν καθόλου με την εξωτερική της εμφάνιση και την ενδιέφερε μόνο το διάβασμα. Σε συνέντευξή της στο περιοδικό Psychologies είπε: « Ευτυχώς οι γονείς μου με ώθησαν να ασχοληθώ με τον αθλητισμό από μικρή. Αυτό με βοήθησε στο να έχω ένα ωραίο σώμα μεγαλώνοντας. Και με το πρόσωπό μου είχα καλή σχέση γιατί δεν γιατί δεν αντιμετώπισα ποτέ κάποιο πρόβλημα, όπως ακμή. Η μητέρα μου δεν βαφόταν. Θυμάμαι, είχε κάποιες κασετίνες μακιγιάζ τις οποίες δεν χρησιμοποιούσε και πήγαινα εγώ και έβαζε σκιές και κραγιόν. Το γυναικείο μου κομμάτι άρχισα να το ανακαλύπτω κοντά στα 18 μου. Μέχρι τότε ήμουν πολύ κοριτσάκι και κυκλοφορούσα μόνο με φόρμες. Ούτε τζιν δεν φορούσα. Για έναν ολόκληρο χρόνο μόνο διάβαζα για να περάσω στο πανεπιστήμιο. Ήμουν συνέχεια με [...]

φόρμες, καθηλωμένη στην καρέκλα του γραφείου και δεν με ενδιέφερε καθόλου η εξωτερική μου εμφάνιση. Τελειώνοντας τις εξετάσεις και ξεκινώντας να δουλεύω ως παρουσιάστρια, άρχισα να ανακαλύπτω τη θηλυκή μου πλευρά.

Στο Mad άρχισα να φοράω κάθε μέρα τηλεοπτικό make up, αγόρασα και τις πρώτες ενυδατικές κρέμες και αρκετά χρόνια αργότερα, πήρα και την πρώτη κρέμα ματιών. Επειδή όπως μου λένε, το make up, με μεγαλώνει, προσπαθώ να μην το παρακάνω με το βάψιμο γιατί η εικόνα πρέπει να συνάδει με την ηλικία μας. Τα προϊόντα που δεν παραλείπω να έχω ποτέ μαζί μου είναι το ρουζ μου και μια μπάρα δημητριακών που θα φάω σε περίπτωση λιγούρας. Όταν δεν έχω γυρίσματα προσπαθώ να ξεκουράζω το πρόσωπό μου γι’αυτό και συνήθως βάζω μόνο ρουζ. Όταν έχω φάει και έχω κοιμηθεί καλά και ειδικά όταν είμαι ερωτευμένη αισθάνομαι πολύ καλά με τον εαυτό μου. Οι γυναίκες έχουν την τάση να μη δείχνουν τα πραγματικά τους χρόνια. Εμένα μου αρέσουν οι γυναίκες που αφήνουν και γκρίζα τα μαλλιά τους, δηλαδή που αφήνουν το χρόνο να φανεί επάνω τους. Επίσης, όσο μεγαλώνω, διαπιστώνω πως παίζει σημαντικό ρόλο ο τρόπος που στέκεται ένας άνθρωπος, αυτό που λέμε «γλώσσα του σώματος».