Arthur Christmas: Ο Γιος του Αϊ Βασίλη

Κάθε χρόνο, εκατομμύρια παιδιά στέλνουν γράμμα στον Άγιο Βασίλη. Εκείνος, χρόνια τώρα, ανταποκρίνεται στο αίτημά τους, χωρίς να τον πάρει κανείς χαμπάρι. Η αποστολή δώρων σε όλα τα παιδιά του κόσμου που πιστεύουν σ' αυτόν, γίνεται μέσα από μία άριστα οργανωμένη (οικογενειακή) επιχείρηση, η οποία περιλαμβάνει τον ίδιο τον παχουλό Άγιο μαζί με τον πατέρα και προκάτοχό του, τη σύζυγο, τους δύο γιους (Arthur και Steve) και φυσικά ένα στρατό από πιστά στο καθήκον καλικατζαράκια. Μόνο που φέτος ένα λάθος απειλεί να στερήσει το δώρο από ένα κοριτσάκι. Κι εκεί που ο κυνικός Steve μοιάζει ασυγκίνητος, ο ρομαντικός αλλά υποτιμημένος Arthur βάζει τα δυνατά του να παραδώσει το δώρο πριν ξημερώσουν Χριστούγεννα...Με τα animation να αφορούν πλέον όλο και περισσότερο το ενήλικο κοινό, η ανακοίνωση της κυκλοφορίας του «Arthur Christmas» στην Ελλάδα αποκλειστικά σε μεταγλωττισμένη version αποτελεί μία μικρή απογοήτευση. Η επιλογή αυτή απομακρύνει τους μεγάλους θεατές, τη στιγμή που το σενάριο συνυπογράφει ο Peter Baynham των «Borat» και «Bruno» ενώ στην παραγωγή συμμετέχει η ομάδα που μας έδωσε στο παρελθόν τα εξαιρετικά animation «Flushed Away» και «Wallace And Gromit: The Curse Of The Were-Rabbit».

Παρόλα αυτά,
η μεταγλώττιση δείχνει να στέκεται σε ανεκτά επίπεδα για τα δεδομένα του ενήλικου κοινού. Κάτι που είναι καλό να κρατήσετε όταν το υποστηρίζουν δημοσιογράφοι, οι οποίοι ως γνωστόν προτιμούν να γράψουν τα "φαρμακεία" από το να παρακολουθήσουν ταινία σε μεταγλώττιση.
Στα πρότυπα που κάποτε το «Monsters Inc» είχε ανατρέψει θεαματικά την οπτική πάνω στους παιδικούς φόβους, το «Arthur Christmas» επιχειρεί κάτι αντίστοιχο ως προς το πρόσωπο που τα περισσότερα παιδιά αγαπούν να προσμένουν χωρίς απαραίτητα να πιστεύουν. Το 3D λειτουργεί αναμενόμενα, τουλάχιστον για τα δεδομένα μίας ψηφιακής παραγωγής που διαθέτει αρκετή δράση και travelling, κυρίως κατά το δεύτερο μισό της. Με εξαίρεση όμως τις μικρές ηλικίες που θα διασκεδάσουν με την περιπέτεια του κεντρικού ήρωα (Arthur), το μεγαλύτερο ενδιαφέρον προκύπτει σε δύο πεδία: εκείνο της δυσλειτουργικής οικογένειας που είναι παραδοσιακά υπεύθυνη (κάτι σαν κλειστό επάγγελμα και οικογενειακή επιχείρηση μαζί) για την παράδοση των δώρων, καθώς και το μιλιταριστικό στοιχείο που διέπει την οργάνωση της ευρύτερης ομάδας, συμπεριλαμβανομένων των καλικάντζαρων.
Σε ό,τι αφορά το πρώτο σκέλος, οι ισορροπίες ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας βγάζουν γέλιο, δίνοντας μία ευκαιρία για δεύτερες, πιο "σοβαρές" σκέψεις. Αναφορικά όμως με τη δομή της φουτουριστικής επιχείρησης που λέγεται "Άγιος Βασίλης", το μοντέλο της προσιδιάζει περισσότερο σε ένα υπερσύγχρονο, "καλό" (αμερικανικό;) πεντάγωνο όπου έχει για στρατηγό τον Steve, διακοσμητικό στοιχείο τον υποτιθέμενο φυσικό ηγέτη Άγιο Βασίλη, παιδί για τα θελήματα τον φιλότιμο αλλά παρακατιανό Arthur και πιστούς δούλους τα απειράριθμα καλικατζαράκια.
Προσωπικά, κι ενώ το «Arthur Christmas» μοιάζει εκ πρώτης όψεως να διατρανώνει την πίστη του στο πνεύμα και τη σημασία των Χριστουγέννων, αδυνατώ να ξεκαθαρίσω αν οι δημιουργοί της ταινίας καταφέρνουν να μεταγγίσουν αυτό το μήνυμα στους μικρότερους θεατές. Είναι άλλωστε δεδομένο πως προτού βρεθεί ο Arthur στη θέση που του αρμόζει, ο ρόλος και το κύρος του Αγίου Βασίλη έχει δεχθεί απανωτά - κι όχι απαραίτητα χιουμοριστικά - πλήγματα. Μοιραία λοιπόν, η όποια "μαγεία" επαφίεται στην προσωπική υπέρβαση των "παρακατιανών" ηρώων, του Arthur και του Grandsanta, καθώς και στην εύρυθμη λειτουργία μίας φουτουριστικά οργανωμένης επιχείρησης που παραπέμπει αρκετά στις "Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου". Εν πολλοίς, εκείνο που αναρωτιέμαι είναι αν το «Arthur Christmas» αποτελεί μία κάποιου τύπου έξυπνη βόμβα στα θεμέλια της μυθολογίας του αγαπητού Santa ή αν κάτι τέτοιο προκύπτει ως απόρροια μίας εσφαλμένης προσέγγισης της ταινίας από έναν ενήλικα σαν και του λόγου μου.


cinenews