«Πήγα το περασμένο σαββατοκύριακο για τρεις μέρες στην πε­ριοχή του κόλπου της Ελούντας και στη Σπιναλόγκα και δεν σου κρύβω πως εντυπωσιάστηκα. Επισκέφτηκα το σκηνικό που έχει χτιστεί κανονικά, στην περιοχή της Άνω Ελούντας, εκεί που γυρίζεται η σειρά, αλλά και στο ίδιο το νησί, που όσο να ’ναι σε υποβάλλει.»
Συναντήθηκα με συγγενείς παλιών λεπρών ή κατοίκους της Πέτρας, που θυμούνται εκείνα τα χρόνια, την απομόνωση, τις ανθρώπινες ιστορί­ες και τις χαμένες ζωές ή τις αδικίες.

Με ρωτάς τι άλλο με εντυπωσίασε;
Ο Θοδωρής Παπαδουλάκης, ο σκηνοθέ­της. Με το επιτελείο του αυτός ο άνθρωπος –και μπρά­βο– δουλεύει 16 με 17 ώρες τη μέρα και είναι όλοι τόσο αφοσιωμένοι σε αυτό που κάνουν, που γρά­φουν τηλεοπτική ιστο­ρία. Και τους αξίζει. Με εντυπωσίασε ακόμα αυτή η αστείρευτη, όλο ζεστα­σιά και μεγαλείο κρητι­κή - ελληνική φιλοξενία. Και μετανιώνω κιόλας....
Οι αδελφοί Αλαχούζοι μου έκαναν μακιγιάζ και με αλλοίωσαν εντελώς. Φόρεσα και ένα ρούχο εποχής για να κάνω πέ­ρασμα ως κομπάρσος, να έχω όλη την εμπειρία αυτού του πράγματος. Ήμουν έτοιμος! Και τελευταία στιγμή, δεν καταλαβαίνω ακόμα το γιατί, αλλά... δεν το έκα­να!
Η ίδια η Χίσλοπ και η κόρη της έχουν παίξει ως κομπάρσοι στη σειρά, όλο το χωριό παίζει στη σειρά. Δίνονται, μπαί­νουν μέσα σ’ όλο αυτό, το ζουν. Και εγώ δεν ξέρω γιατί φοβήθηκα! Δεν το έκανα! Έχω μετανιώσει!

 DownTown