Ο Αργύρης Αγγέλου αποκαλύπτει ότι αρχικά είπε όχι στο YFSF.

Μιλά για τις προκλήσεις που βιώνει στο «YFSF» και για την ευτυχία που ζει στη σκηνή του θεάτρου Παλλάς.

Πόσα χρόνια είστε συνολικά στον χώρο;
«Είκοσι ακριβώς στο θέατρο και 16 στην τηλεόραση! Η ουσία είναι πως όχι απλά δεν το μετάνιωσα, αλλά και δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει κάτι άλλο».
Σας έχει διδάξει κάτι ο χώρος αυτός;
«Η τηλεόραση είναι ένα μέσο όμορφο που αν το χρησιμοποιήσεις σωστά θα λάβεις και όμορφο αποτέλεσμα. Μπορεί να γίνει ένα πολύ επικίνδυνο μέσο και να σε ξεγελάσει η αμεσότητα που σου δίνει με τον κόσμο, αλλά... εγώ την αγαπάω και κατά καιρούς μου λείπει. Για μένα η τηλεόραση ήταν σαν παιχνίδι, σαν παιδική χαρά. Παίζοντας σε δύο πολύ πετυχημένες δουλειές, τις “Σαββατογεννημένες” και το “Παρά πέντε”, πέρασα πολύ ωραία και ούτε μια στιγμή δεν ένιωσα ότι δουλεύω στην τηλεόραση. Δεν είμαι από τους ηθοποιούς που κάνουν σίριαλ κάθε χρόνο, οπότε δεν μπήκα στη ρουτίνα της, δεν πρόλαβα να τη βαρεθώ. Δεν έγινε συνήθεια μου, οπότε και οι άνθρωποι που αποτελούσαν την τηλεόραση ήταν περιστασιακοί στη ζωή μου. Δεν έκανα φίλους από την τηλεόραση».
Γιατί φέτος δεν σας βλέπουμε σε κάποια από τις σειρές της μικρής οθόνης;
«Εχω την αίσθηση πως επειδή για μένα η τηλεόραση ήταν ένα παιχνίδι και δεν είχα πάρε-δώσε μαζί της, μάλλον και εκείνη με τη σειρά της δεν με θυμάται συχνά. Αλλωστε έχω αφοσιωθεί στο θέατρο. Επομένως δεν είναι δύσκολο να μην έρθεις στο μυαλό του ανθρώπου που θα κάνει μια διανομή. Ομως, ούτε μια στιγμή δεν το πήρα προσωπικά. Νομίζω πως δεν έχει έρθει η κατάλληλη στιγμή ακόμα. Εύχομαι να έρθει».
Τα show, το «DWTS» που συμμετείχατε στο παρελθόν και τώρα το «YFSF», μπορούν να θεωρηθούν ως υποκατάστατα της υποκριτικής; 
«Είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα και αυτό. Το “YFSF” είναι πιο κοντά στη δουλειά μου αφού εμπεριέχει το στοιχείο της μεταμόρφωσης, αλλά δεν το είδα καθόλου έτσι. Αρχικά όταν μου το πρότειναν είχα πει όχι γιατί είχα το θέατρο. Οταν όμως ακυρώθηκε η παράσταση, με προσέγγισαν ξανά και τότε δέχτηκα γιατί είχα χρόνο. Μετά όμως... ήρθε και το θέατρο. Τελικά όμως αν περνάς καλά, όσες ώρες την ημέρα και να τρέχεις, την κούραση δεν τη μετράς».
Πόσο δημιουργικός αισθάνεστε μέσα στο «YFSF»;
«Καμία σχέση με το “Dancing” που είχαμε λιώσει όλοι, είχαμε χάσει από 15 κιλά. Το “YFSF” είναι διαφορετικό, πιο δημιουργικό και μπορείς να ασχοληθείς όσο θέλεις εσύ. Δηλαδή η παραγωγή σού διαθέτει κάποιους ανθρώπους να σε βοηθήσουν για κάποιες ώρες αλλά μετά σου λένε πως αν νιώθεις έτοιμος έχει καλώς. Αν εσύ θέλεις να δουλέψεις περισσότερο, μπορείς να δουλέψεις περισσότερο στο σπίτι σου. Ολα εξαρτώνται βέβαια και από το act. Αν είναι στατικό ή απαιτεί πολύ χορό. Οσο για τις μεταμορφώσεις, τα παιδιά του επιτελείου είναι εξαιρετικά».
Πάντως φέτος, έχουν προσεγγισθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό οι καλλιτέχνες που υποδύεστε!
«Εχω στην αίσθηση πως είναι σαν να ξανασυστήνεται φέτος το σόου».
Ποια ήταν η πιο δύσκολη μεταμόρφωση;
«Ο,τι γυναίκα έχω κάνει με παίδεψε. Είχε μεγάλη προετοιμασία. Οπως με τη Cher, όπου μόνο το βάψιμο ήταν 3,5 ώρες. Τα μαλλιά δεν ήταν περούκα, ήταν τρέσες. Αυτές λοιπόν για να μπουν τούφα-τούφα ήταν άλλη μιάμιση ώρα. Ο,τι έχει δουλειά και κόπο είναι πολύ δημιουργικό».
Μπορεί ένα σόου να πάει παρακάτω έναν ηθοποιό;
«Στο χέρι μας είναι. Εγώ στο “Dancing” χρωστάω το γεγονός πως ο κόσμος έμαθε το όνομά μου. Μέχρι τότε ήμουν ο Φώτης από το “Παρά πέντε” και ο Λαζάρου από τις “Σαββατογεννημένες”. Εκεί συστήθηκα ξανά, με έβλεπαν στον δρόμο και δεν ήμουν ο Φώτης αλλά ο Αργύρης. Το “Παρά πέντε” είχε τεράστια επιτυχία και δημοσιότητα, δεν μπορώ να σας περιγράψω τι γινόταν εκείνη τη περίοδο, αλλά όταν βγαίναμε έξω, έλεγαν: “Να ο Φώτης, να η Ζουμπουλία, να η Ντάλια”. Και τονίζω την Ελισάβετ Κωνσταντινίδου και τη Σμαράγδα Καρύδη, γιατί εκείνες είχαν ήδη την καριέρα τους, είχαν συστηθεί στον κόσμο, πόσω μάλλον για εμάς που ήμασταν μικρότεροι και νέοι στον χώρο. Το “YFSF” μου δίνει τη δυνατότητα να συστηθώ με έναν άλλο τρόπο στον κόσμο που κάποιοι μπορεί να μην πιστεύανε πως μπορώ να υπάρξω μέσα σε αυτό»
Ωστόσο, δεν είναι λίγοι αυτοί που λένε πως θα είστε ο νικητής.
«Αυτό δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Οταν καταπιάνομαι με κάτι, θέλω να το κάνω όσο καλύτερα μπορώ. Ισως αυτό βγαίνει με κάποιον τρόπο και εκτιμάται».
Για πάμε και λίγο στο Παλλάς...
«Είμαι πολύ χαρούμενος που γυρίζω σε αυτό το θέατρο μετά από πέντε χρόνια. Αν δεν υπήρχε αυτός ο θίασος με αυτόν τον σκηνοθέτη, τον Πέτρο Ζούλια, που τον ευχαριστώ για πολλά πράγματα, δεν θα γινόταν να ετοιμαστεί αυτή η παράσταση, το “Ζητείται ψεύτης”».
Ποιος είναι ο Αγης;
«Είναι ένας φίλος της οικογένειας Φερέκη, ο οποίος θα βοηθήσει την Τζένη Φερέκη να εξολοθρεύσουν τον Ψευτοθόδωρο, μόλις καταλάβουν την επιρροή που αρχίζει να έχει πάνω στον βουλευτή».
Μα πώς γίνεται να είναι πάντα επίκαιρος αυτός ο Ψαθάς;
«Ελα μου, ντε! Θυμάμαι στην πρώτη ανάγνωση που μετά από κάθε ατάκα κοιταζόμασταν. Λέγαμε στον Πέτρο Ζούλια αν έχει κάνει διασκευή... και μας έλεγε “παιδιά είστε τρελοί; Αυτό είναι το έργο του Ψαθά”. Το πώς μιλάει για την πολιτική και τους ψηφοφόρους στο πέρασμα του χρόνου είναι τρομακτικό. Είναι σαν να έκατσε ο Ψαθάς το 2019 να γράψει ένα έργο για την πολιτική σκηνή. Φοβερό».
Τελικά η ζωή μιμείται την τέχνη ή το αντίθετο;
«Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ξέρω τι να απαντήσω».
Θα θέλατε να ζείτε σε εκείνη την εποχή;
«Πολλές φορές έχω σκεφτεί να υπήρχε μηχανή του χρόνου και να πάω για τρεις μέρες. Θα ήθελα να πάω στην θεατρική Αθήνα του 1960, να κάνω μια βόλτα στην Ιπποκράτους που ήταν όλα τα θέατρα και να μπω μέσα. Σίγουρα σαν εποχή θα είχε τις δυσκολίες της, όμως οι τέχνες γενικότερα βρίσκονταν σε οργασμό τότε».
Τι άλλο να περιμένουμε από εσάς;
«Δεν έχω αποφασίσει ακόμα τι θα κάνω το καλοκαίρι, μάλλον διακοπές καθώς δεν έχει προκύψει κάτι άλλο και για τον χειμώνα έχουμε αρχίσει να συζητάμε...».
ΠΗΓΗ: TV24 
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια: