Βλαδίμηρος Κυριακίδης: Πούλησα δύο σπίτια για να μπορέσω να πληρώσω τους ανθρώπους που είχα στο θέατρο

0 Comments

Στο Down Town Κύπρου και στον Αλέξανδρο Πρίφτη μίλησε ο αγαπημένος Έλληνας πρωταγωνιστής Βλαδίμηρος  Κυριακίδης.
Για μένα φέτος η “Μουρμούρα” είναι διαφορετική. Φέτος μπήκα στα γυρίσματα με μεγάλη αγωνία για την εξέλιξη, πολλή όρεξη και μεγάλη χαρά. Είδα ότι τα σενάρια βρίσκονται ακόμα σε πολύ υψηλό επίπεδο. Πάντα συμβαίνει και κάτι καλύτερο.

Πιστεύετε ότι η επιτυχία μπορεί να είναι μόνιμη και διαρκώς αυξανόμενη;
Θεωρώ πως η συγκεκριμένη σειρά μπορεί να συνεχίσει και μία δεκαετία. Άνετα θα μπορούσα να το κάνω! Θα μπορούσα να πάρω σύνταξη απ’ τη «Μουρμούρα». Έχει ένα σημαντικό προσόν: μπορείς να το παρακολουθείς ευχάριστα, ακόμη κι αν έχασες το προηγούμενο επεισόδιο. Από την άλλη, οι χαρακτήρες είναι άκρως ανθρώπινοι. Μπορεί να είναι οι γείτονές μας, ακόμα κι εμείς οι ίδιοι. Είναι οι ίδιες καταστάσεις.
Οι αποτυχίες σας δίδαξαν περισσότερα από τις επιτυχίες που είχατε;
Σαφώς. Γιατί μπροστά στην αποτυχία ο άνθρωπος συσπειρώνεται. Και στην καλλιτεχνική και στην εμπορική αποτυχία. Όταν αντιμετωπίζεις κάτι τέτοιο, συμμαζεύεσαι, ανασυγκροτείσαι, ανασυντάσσεσαι και γίνεσαι καλύτερος.
Είστε άνθρωπος του ρίσκου;
Ναι. Μόνο του ρίσκου. Δεν φοβάμαι να ξεκινήσω από την αρχή. Με χαρακτηρίζει το ρίσκο.
Κι αν δεν βγει;
Αν δε βγει, δε βγήκε. Τι να κάνουμε τώρα; Το πολύ-πολύ να χάσεις λεφτά. Ξέρεις πόσα έχω χάσει εγώ; Πάρα πολλά. Πρέπει να δοκιμάσεις για να μάθεις. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να μένει στα στεγανά του, γιατί θα μείνει στάσιμος.
Έχετε χάσει πολλά χρήματα από το θέατρο;
Όχι ως ηθοποιός, ως παραγωγός. Όταν αποφάσισα να ασχοληθώ με τη θεατρική παραγωγή, ναι, έχασα πολλά λεφτά. Μπήκα μέσα κι ακόμα χρωστάω.
Το ψυχολογικό κόστος ήταν μεγαλύτερο από τη χρηματική απώλεια;
Δεν υπήρχε ψυχολογικό κόστος. Δεν με ενδιαφέρουν τα χρήματα έτσι κι αλλιώς, ούτε έκλαψα που τα έχασα. Γιατί ήταν η καλλιτεχνική ανταπόκριση τόσο δυνατή που πραγμάτωσα ένα όραμά μου. Το έκανα, έχασα λεφτά. Οκ, συμβαίνουν αυτά. Δεν είμαι ο μοναδικός.
Πώς καταφέρατε να αντιμετωπίσετε τότε την οικονομική καταστροφή;
Όπως όλος ο κόσμος. Βοηθήθηκα από φίλους, πούλησα δύο σπίτια για να μπορέσω να πληρώσω τους ανθρώπους που ήταν εκεί μαζί μου. Ήταν δύσκολη στιγμή. Πετούσαμε στο τζάκι ό,τι είχαμε σε ξύλο στο σπίτι για να υπάρχει ζεστασιά. Δύσκολες στιγμές, αλλά τα έχουν περάσει πολλοί. Δεν είμαστε οι μοναδικοί. Έτσι είναι οι θεατρικές παραγωγές. Μία σεζόν θα σου αποδώσουν κέρδος και τις άλλες πέντε θα σε βάλουν μέσα. Σίγουρα υπάρχει κέρδος, αλλά χάνεις περισσότερα.
Νοσταλγείτε τις εποχές με τα πολλά; Τότε που κανείς μας δεν είχε οικονομικό πρόβλημα;
Όχι, καθόλου. Δεν με ενδιαφέρει η οικονομική πολιτική. Εγώ αναπολώ την εποχή που περνούσαμε καλά, όταν είχαμε παραπάνω γνώση, από ότι γεμάτες τσέπες…

0 Τα Σχόλια σας: